donderdag 31 januari 2013

Gelezen [januari]

Tokyo Sanpo | Florent Chavouet | 206 p. | 2009
Japan staat hier redelijk hoog op ons To Go-lijstje, al zal het, vrees ik, nog enkele jaren duren voor we er ook effectief gaan geraken. Ondertussen kunnen we er uiteraard wel over lezen. Florent bracht enkele maanden in Tokio door en tekende zijn indrukken en ervaringen neer met dit mooie en leuke boek als resultaat. De tekeningen in kleurpotlood zijn absoluut prachtig en de stratenplannen van de verschillende wijken ontzettend indrukwekkend.

Met de nieuwe editie van The Whole Story die eraan zit te komen was het hoog tijd om nog eens een paar boeken uit de zomereditie te lezen die staan te verstoffen op mijn tablet. Het werden er uiteindelijk maar twee en dus heb ik nog steeds 4 boeken te gaan.

  
The Kind | Ryan Estrada | 161 p.
Leuk, grappig en origineel (enkel de personages zijn getekend, voor de achtergronden werden foto's uit de Commons van Flickr gebruikt).
A Heart of Stone Work | Box Brown | 109 p.
Box Brown heeft duidelijk iets met/tegen religie. Ook dit boek ging er weer over en ik denk zijn derde in de Whole Story eveneens. Een goed verhaal dat ook nog eens mooi getekend is.

Confessions d'une Gliter Addict | Diglee | 144 p. | 2012
Een boek met een prachtige gouden cover (ook de zijkanten van alle pagina's zijn goud gemaakt). Een vriendin leende het mij samen met La Théorie de la Contorsion (dat ik nog steeds niet heb uitgelezen). Dit zijn boeken over de "problemen" van heel meisjesachtige meisjes en ik ben zo niet. Daarnaast vind ik het vaak moeilijk om hun vrouwelijke artistieke geschrift te ontcijferen vooral omdat ze veel Franse woorden uit de moderne spreektaal gebruiken die ik niet ken en dus niet begrijp. Kan wel leuk zijn, maar geef mij toch maar een ander genre.

Good-Bye Chunky Rice | Craig Thompson | 125 p.
Dit is het allereerste boek van Craig Thompson. Chunky Rice is een schildpadje dat, zelfs al draagt hij zijn huis op zijn rug, niet goed weet waar hij thuis hoort. Goed verteld en, zoals steeds bij Thompson, met absoluut prachtige tekeningen. Daarnaast moet Chunky zowat het schattigste schildpadje zijn dat ik ooit heb gezien.

Chroniques Birmanes | Guy Delisle | 262 p. | 2007
Na het lezen van Chroniques de Jérusalem kreeg ik enkele fnacbons cadeau en wat anders kopen dan nog wat boeken van Guy Delisle. Ook dit is een zalig boek. Ik heb vaak met een glimlach op het gezicht genoten van zijn anekdotes. Delisle is een kei om met enkele eenvoudige tekeningen zijn ervaringen en de werkelijkheid op een rake manier neerzetten.




woensdag 30 januari 2013

Slechte ouders [afl. 1]

De klas van Léon mag binnenkort op medisch onderzoek. Uiteraard kan het CLB dit niet uitvoeren zonder de ouders eerst een vierpaginalange vragenlijst te doen invullen. Een van de vragen was: wanneer sprak uw kind zijn eerste woordjes? Kunnen jullie geloven dat ik dit begot niet meer weet? Was dat nu voor zijn eerste verjaardag of heel erg erna? Ik heb echt geen idee. Wat ik wel nog weet, en nooit zal vergeten, is dat het kind papa, vliegtuig, gitaar en encore kon zeggen voor hij mama wou uitspreken.

Toen het vorige week sneeuwde en de temperatuur onder het vriespunt bleef, kwam Léon thuis zonder trui. Mijn vriend vertelde dat ze in de opvang overal hadden gekeken maar het kledingstuk was onvindbaar. Geweldig. We zijn al zo veel verloren op school, een trui kon er nog wel bij. Ik begon na te denken welke sweater Léon had aangehad maar kon het mij niet herinneren. Ik begon de ochtend te overlopen. Ik had Léon uit bed gehaald en we waren naar beneden gegaan. Toen had ik hem aangekleed maar enkel ondergoed, een broek en een T-shirt met lange mouwen. Daarna gaf ik hem iets te eten voor ik onder de douche kroop. Voor het vertrek had mijn vriend hem sokken en schoenen aantrokken en zijn sjaal, muts en jas. Zijn trui waren we gewoonweg zelf vergeten! We hebben Léon dus naar school gestuurd slechts in T-shirt op een van de koudste dagen van het jaar.

Slechte ouders, zijn we dat allemaal niet eens? (en nu hoop ik van harte dat jullie allemaal ja knikken en laat zeker niet na om eventuele straffe verhalen te delen)

zondag 27 januari 2013

Léon ♥ [januari]

Mijn hoofd is vaak een zeef. Wat ik het ene moment nog weet, ben ik het volgende moment al weer vergeten. Om te onthouden wat Léon nu weer geweldig vindt (en geloof me, dat verandert nogal vaak) begin ik een nieuwe rubriek: Léon ♥. Misschien niet zo interessant voor jullie, maar wel ontzettend belangrijk voor mij.

Hier het lijstje van januari:

  • Gangnam Style - Psy (en ook nog steeds Zwartepietenstijl)
  • croque monsieur (met ketchup - uiteraard)
  • Brandweerman Sam en bijgevolg alles vuurgerelateerd (spelen dat er vuur is en dat hij dat moet komen blussen of mama een huisje doen tekenen dat hij dan oranje kleurt zodat het lijkt alsof het in brand staat)
  • sneeuw
  • Dumb Ways to Die (geen idee of het verantwoord is een kind van drie daar naar te laten kijken, maar hij vindt zowel het liedje als de video geweldig)
  • Funky Town - Lipps Inc. (met dank aan Shrek 2)
  • I Need Some Sleep - Eels (ook met dank aan Shrek 2)
  • Uprising - Muse (wegens videoclip met vuur en gitaren)
  • de pango-apps
  • zich verstoppen
  • zeggen dat hij verdrietig is zodat hij een dikke knuffel krijgt en daarna lachen en zeggen dat hij terug blij is

woensdag 23 januari 2013

Vanmorgen

Vanmorgen lag er een vers laagje sneeuw. Mooi hé.

De ideale gelegenheid om dit te doen:

En dit:

dinsdag 22 januari 2013

Thee

We doen braaf verder met het niet drinken van cola of andere bruishoudende dranken. Niet dat ik het leuk vind, maar het kan alleen maar gezonder zijn. En toen dacht ik: "als ik er twee weken mee kan stoppen, kan ik dat ook wel langer." Dus heb ik mezelf voorgenomen om voor eens en altijd af te rekenen met het goedje.

Thee mag wel van de dokter. Spijtig genoeg heb ik dat nooit lekker gevonden. Maar omdat ik soms toch iets zoets mis na het eten, ben ik mezelf dat aan het leren drinken.

Ik ben begonnen met fancy koude theedrankjes, die ik, tot mij eigen verbazing, nog best lekker vind. Uiteraard ben ik niet zo naief om te denken dat ze ook gezond zijn, maar een glaasje per dag, dat moet er toch wel af kunnen.
(vooral de blueberry white tea is kei lekker)
Voor de echte thee ben ik op raad van enkele theeliefhebbers begonnen met vruchtenthee. Blauwe vruchtenthee want dat was het enige vruchtachtige dat ik in de buurtsupermarkt bij ons kon vinden.

Volgens bovengenoemde theeliefhebbers is vruchtenthee zoet en heeft hij veel smaak. Ik vind het eerlijk gezegd gewoon naar warm water met een flauw smaakje proeven. Pas na toevoeging van drie theelepels agavesiroop vind ik het drinkbaar en dan doe ik er sowieso nog een lepeltje bij om het effectief 'lekker' te maken.

Maar dat is nog niet alles: thee drinken is gewoonweg niet eenvoudig. Om te beginnen moet je inschatten of je het drankje lang genoeg hebt laten afkoelen of je verbrandt je tong. Maar nog moeilijker is het theezakje eruit halen en proberen uit te wringen met het lepeltje. Ik moet steeds opnieuw beginnen. Hoe doen jullie dat eigenlijk?

zondag 20 januari 2013

Sneeuwballen

U hebt ze waarschijnlijk wel zien passeren in de krant of op facebook, de artikels over de nultolerantie voor sneeuwballen. Heeft u daarbij ook zuchtend een "erg hé, waar gaat de wereld naartoe?" uitgesproken? Ik anders wel.

Met alle vers gevallen sneeuw, besloot mijn vriend onze stoep vrij te maken. Léon en ik checkten van achter het raam of hij dat wel goed deed. Plots verraste hij ons door kei hard een sneeuwbal tegen de ruit te gooien, juist ter hoogte van ons gezicht. We moesten lachen. Tot Léon uitriep: "Dat mag niet: gooien!"

Dat kan hij alleen maar op school geleerd hebben. Bij deze weten we dan ook weer hoe ze er daar over denken. Als ik hem morgenvroeg al sneeuwbalgooiend afzet, zouden ze mij dan ook straf geven?

voor het artikel in pdf: klik hier

woensdag 16 januari 2013

Gespot


Ik ben duidelijk niet de enige die aan eyebombing doet.

dinsdag 15 januari 2013

-_-

We zijn hier goed bezig. Deze morgen ben ik al volgende zaken vergeten: mijn gsm (had ik door toen ik mij begon af te vragen of ik iemand kon verwittigen indien ik te laat op het werk zou komen), mijn voorschrift (besefte ik toen ik bijna aan de apotheek stond) en mijn ipod en busabonnement (had ik door op het moment dat ik op de bus stapte).

Daarnaast mag ik van de dokter de komende twee weken geen cola drinken en geen pasta of tomatensaus eten. Nu mag je drie keer raden wat mijn favoriete drank is. Inderdaad, cola (light). En mijn favoriete eten? Yep, pasta in het algemeen en pasta met tomatensaus in het bijzonder.

Dat wordt leuk. Bij deze wil ik mij alvast excuseren bij iedereen in mijn omgeving als ik de komende dagen wat (meer) grumpy (dan anders) ben: ik ben aan het afkicken.

zaterdag 12 januari 2013

Ontbijt

Ik had hier 3 zwarte bananen liggen. Gelukkig postte Chocolate-Covered Katie juist op dat moment een recept voor Breakfast Oatmeal Cupcakes To Go. Met mijn drie bananen kon ik een halve portie maken. Maar goed ook want mijn muffinvorm is er een voor 6 cupcakes dus moest ik die dingen al in twee keer bakken. Vier kier had er echt over geweest voor iemand die stilletjes aan probeert wat meer baksels te voorschijn te toveren.


Ik deed er chocolade en amandelschilfers bij, ze zijn 100% gelukt en ze zijn zeker niet slecht. Ze zijn wel redelijk zwaar en mijn huisgenoten willen er niet van eten. 12 muffins krijg ik niet snel alleen op. Gelukkig kunnen ze blijkbaar in de diepvries bewaard worden. Dan kan ik ondertussen blijven ontbijten met mijn nieuw ontdekte obsessie.  


maandag 7 januari 2013

Sugardaddy

Ik zie mijn vriend graag, maar echt romantisch zijn we hier niet. Voor Kerstmis had ik al op voorhand aangekondigd dat ik hem een short cadeau zou doen. Toen bleek dat ik iets te laat besteld had en dat het pakje er niet ging zijn op Kerstmis. "Oh dat is niet erg," was zijn reactie, "want ik heb nog niets voor jou."

Hij moet gedacht hebben dat dit op mij van toepassing moest zijn:

Yeah right. As if.

Tijd voor plan B. Daarom liet ik mij zo af en toe het volgende eens ontvallen: "Schat, ik heb een handtas gezien online. Maar echt, zo mooi. Zou ik die kopen? Ik heb wel al veel geld uitgegeven deze maand. Maar ik zou ze toch graag hebben. Ze is echt mooi..."

En het werkte want hij vandaag vroeg hij: "Hoe zat dat met die handtas? Waar kan ik die vinden?" "Op amazon." Waar anders? Daar bestel ik tegenwoordig 95% van al mijn online aankopen en houd ik mijn favoriete producten bij in een wishlist.

"Laten we niet moeilijk doen," stelde ik voor. "Jouw credit card is toch gelink aan mijn account (omdat hij een keer iets besteld heeft en zelf geen login wou creëren). Ik zal de bestelling wel plaatsen en dan jouw kaart aanduiden voor de betaling."

In een paar clicks was het geflikt. Later deze week mag ik mij de trotse eigenaar noemen van een nieuwe handtas. Zo voelt dat dus als je jezelf mag verwennen op kosten van een sugardaddy.



donderdag 3 januari 2013

Gelezen [december]


Une chance sur un million | Cristina Duràn & Miguel A. Giner Bou | 125 p.
Vertaald naar het Frans uit het Spaans.
Cristina en Miguel zijn ontzettend blij als ze hun kleine meid op de wereld zetten, maar dan blijkt er iets mis te zijn...
Ik stond mij in de bibliotheek af te vragen of dit wel iets voor mij was. Sinds ik zelf moeder ben, ween ik namelijk nogal gemakkelijk. Maar kom, het boek zag er leuk getekend uit en ik besloot het erop te wagen. En ja, er zijn een paar traantjes gelaten tijdens de eerste pagina's (op de tram) maar het is vooral een positief boek waarin Cristina en Miguel er alles aan willen doen om hun dochter te geven wat ze nodig heeft. Een boek om heel hard mee te leven.

Les ignorants: Récit d'une initiation croisée | Étienne Davodeau | 272 p.
Etienne Davodeau gaat een jaar lang in de leer bij een wijbouwer. In ruil voor zijn gratis hulp, leert hij de wijnbouwer alles over strips.
Ik heb niets met wijn, ik drink het helemaal niet, maar Davodeau is een meesterverteller en het boek verveelt geen seconde. Doordat hij de wijnbouwer laat kennis maken met grafische boeken, staan er ook heel wat leestips in. Een aanrader.


Kitchen - Vol. 1 | Jo Joo Hee | 192 p.
Vertaald naar het Frans uit het Koreaans.
16 korte verhaaltjes die allemaal verband houden met koken of eten. Leuk, al zou ik na het lezen van dit boek in plaats van op zoek te gaan naar volume 2 en 3 veel liever een kom lekkere noedelsoep eten.

Tot slot nog een tip: de wintereditie van The Whole Story is uit. Tot het einde van de maand kan je een pakket digitale comics kopen voor de prijs die je zelf wilt. (wat ik zeker ga doen, ook al moet ik nog de zomereditie uitlezen)